اعتماد در میان ملت‌ها

پژوهش درباره اعتماد را می‌توان به‌طور کلی در دو مسیر مرتبط دنبال کرد. مسیر نخست به تفاوت‌های فردی می‌پردازد: چرا بعضی افراد به‌طور کلی اعتمادکننده‌ترند و حتی با غریبه‌ها نیز راحت‌تر ارتباط برقرار می‌کنند، در حالی که بعضی دیگر نسبت به افراد ناآشنا بسیار محتاط و بی‌اعتمادند؟ مسیر دوم این پرسش را مطرح می‌کند که آیا میزان اعتماد در میان ملت‌ها و جوامع مختلف با یکدیگر تفاوت دارد و اگر چنین تفاوتی وجود دارد، منشأ آن چیست.

آیا مردم یک کشور به دلیل فرهنگ، تربیت و تجربه‌های دوران کودکی خود اعتمادکننده‌تر یا بی‌اعتمادتر شده‌اند؟ یا اینکه تفاوت اعتماد میان کشورها بیشتر به عواملی مانند وضعیت اقتصادی، عدالت اجتماعی، کیفیت نهادها، امنیت و تجربه مردم از بازده حکومت و جامعه مربوط است؟ همان‌طور که در بخش‌های قبل دیدیم، احتمالاً نمی‌توان پاسخ را فقط در یکی از این عوامل جست‌وجو کرد.

برای تحلیل این محور، پژوهشگران در چند دهه گذشته از پیمایش‌های اجتماعی (Survey) گسترده استفاده کرده‌اند. در این پیمایش‌ها از شهروندان کشورهای مختلف درباره